ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 15 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 16 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)

       “ครับ ในโอกาสนี้ ขอเรียนเชิญ คุณวินนา ทวีศิลป์ นางงามตะวันยอแสงประจำปีที่แล้ว เป็นผู้สวมมงกุฎให้กับนางงามตะวันยอแสงประจำปีนี้ครับ”

       นางงามตะวันยอแสงประจำปีนี้ยืนอยู่กลางระหว่างนางงามอีกสี่คน ขนาบข้าง ข้างละสองคน เธอดีใจตื่นเต้นตื้นตันจนนำตาไหล ก้มศีรษะน้อมรับมงกุฎอย่างยินดีปรีดา

       ทั้งผู้ชมผู้สื่อข่าวต่างๆ อีกทั้งครอบครัวนางงามที่มาให้กำลังใจ ต่างส่งเสียงเชียร์ โปรยดอกไม้กันอย่างหน้าชื่นตาบาน

       “และในโอกาสนี้ ขอเชิญคุณรินนารี ชีวกาล นางงามตะวันยอแสง ก้าวออกมายืนด้านหน้าเวที อีกครั้งครับ”

        พิธีกรชายกล่าวแข่งกับเสียงผู้ชมที่เริ่มสงบเงียบลงเพื่อฟังสิ่งที่จะกล่าวต่อไป

       “ลำดับสุดท้ายนี้ จะเป็นนาทีทองแห่งผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศประกวดชุดราตรียาวที่สวยที่สุดที่ท่านผู้ชมกำลังเห็นอยู่นี้”

       “ค่ะ ชุดราตรียาวนี้ผู้ส่งเข้าประกวด ได้ตั้งชื่อชุดนี้ว่า ชุดตะวันยอแสงค่ะ”

       พิธีกรหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงชื่นชม ผู้คนปรบมือเกรียวกราว ในขณะที่การถ่ายรูปของคนด้านล่างเวทียังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อนๆ ของดาวดารินด้านล่างเวทีเริ่มกระสับกระส่าย และพยายามตั้งใจฟังสิ่งที่จะประกาศต่อไป

       “ขอเชิญ คุณศุภกาญจน์ กาญจนนิจ เจ้าองบริษัทตะวันยอแสง เป็นผู้มอบถ้วยรางวัลครับ”

       เมื่อพิธีกรชายกล่าวจบ ชายผู้ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของบริษัทตะวันยอแสงก็เดินออกมาด้านหน้าเวที เขาใส่แว่นตาสีดำ

       “ชายแว่นดำ ”

       เป็นเสียงร้องลั่นออกมาจากปากของพวกเพื่อนดาวดารินทั้งสาม เพราะพวกเธอจำได้อย่างแม่นยำว่า เขาผู้นี้คือชายที่ใส่แว่นดำ ที่คอยไปแวะจอดรถตรงบริเวณด้านหน้าตึกคณะมัณฑศิลป์ เขาคือคนที่คอยติดตามดาวดารินอยู่บ่อยๆ และเขาคนนี้คือคนที่ดาวดาริน ป่ราชญ์เปรื่อง และเพื่อนๆ ไปแจ้งความไว้ที่สถานีตำรวจ กล่าวหาว่าไม่น่าไว้วางใจ เมื่อไม่กี่วันมานี้เอง      

       แต่ ณ เวลานี้เพื่อนๆ ของดาวดารินทุกคนที่ส่งเสียงร้องออกมาก็ต้องนิ่งอึ้งเหมือนมีอะไรมาจุกปากเรื่อยลงมาจนถึงลำคอด้านใน

       ในขณะที่เจ้าของบริษัทตะวันยอแสงค่อยๆ ถอดแว่นตาสีดำออกด้วยมือข้างซ้าย ส่วนมือข้างขวาถือถ้วยรางวัลอันทรงเกียรติ ริมฝีปากและแววตาของเขาเปล่งรอยยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ เหมือนรอคอยเวลาที่จะมอบรางวัลนี้อย่างเต็มที่

       “ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดชุดราตรียาวที่สวยที่สุดนี้ก็คือ...นางสาวดาวดาริน สาริน และขอเชิญขึ้นมารับรางวัลค่ะ”

        ชมพู่เอามือกุมหน้าอกเหมือนกำลังจะช้อก เพ็ญพรยืนยิ้มอย่างดีใจที่สุด ชุติมาชูแขนสองข้างร้องไชโย ผู้ชมปรบมือ ทุกคนต่างหันไปมองด้านล่างเวที สอดส่ายสายตาไปรอบๆ เพื่อมองหาผู้ที่จะเดินขึ้นไปรับรางวัล

        แต่ก็พบกับความว่างเปล่า คุณศุภกาญจน์ เจ้าของบริษัทและเจ้าของงาน กวาดสายตามองลงมาเบื้องล่างเวที

        “คุณดาวดาริน มาในงานหรือเปล่าคะ”

        พิธีกรหญิงเปล่งเสียงเป็นคำถาม

        เสียงผู้ชมในงานเงียบลง  คนที่ยืนก็เริ่มนั่งลง ไม่มีเสียงตอบใดใด นอกจากเสียงรถแท็กซี่ที่แล่นตะบึงเข้ามาจอดด้านหน้าประตูทางเข้า เสียงเบรกหยุดรถ ด้งกึก...

       ดาวดารินก้าวลงจากรถแท็กซี่พร้อมกับปราชญ์เปรื่องที่ก้าวตามลงมา หญิงสาวยังอยู่ในชุดนิสิต สวมเสื้อเชิร์ทสีขาวกระโปรงคลุมเข่าสีดำ เพราะเธออาบน้ำไม่ทันเนื่องจากต้องพานิสาไปคลอดลูกที่โรงพยาบาล

      เธอแปลกใจที่ทุกคนหันมามองเธอ เพื่อนๆ กำลังมองมาที่ตัวเธอ พวกเขาอยากจะตะโกนเรียก แต่ก็ต้องรักษามารยาท ทั้งๆที่อยากจะตะโกนเรียกเพื่อนรักใจจะขาด เจ้าของบริษัทมองมาที่หญิงสาวแล้วหันไปพูดอะไรบางอย่างกับพิธีกร

       สิ่งที่ดาวดารินตื่นเต้นมากที่สุดก็คือ ชุดราตรียาวที่สวมใส่อยู่ในร่างกายของนางงามตะวันยอแสง ทื่กำลังยืนโดดเด่นอยู่บนเวที่ด้านหน้า เธอหยุดชะงักเพ่งสายตามองเพื่อสำรวจความเป็นไปได้ในสิ่งที่พบเห็น

       “ในที่สุด เราก็ได้พบกับเจ้าของรางวัลชนะเลิศ ชุดราตรียาวตะวันยอแสงประจำปีนี้ ในค่ำคืนวันนี้ ขอเชิญคุณดาวดาริน สาริน ขึ้นมารับรางวัลได้เลยค่ะ”

       หญิงสาวหยุดยืนอยู่ครู่หนึ่ง เธอยิ้มเห็นฟันสีขาวแววตาเป็นประกายสดใส ก่อนที่จะเดินขึ้นไปรับรางวัลด้วยความตื่นเต้น เธอคิดถึงแม่ลดาเป็นคนแรก น้ำตาแห่งความภาคภูมิใจไหลริน เมื่อมือของเธอสัมผัสกับถ้วยรางวัลจากผู้มอบรางวัล...

       เธอคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็นหน้าชายผู้นี้มาก่อน ปราดเปรื่องกับเพื่อนๆ ของดาวดาริน ยืนปรบมือพร้อมกับผู้ชมเสียงเกรียวกราวยาวนาน...

       ถ้วยรางวัลและเงินรางวัลสำหรับเป็นทุนการศึกษาอีกจำนวนหนึ่งซึ่งเป็นจำนวนเงินที่มาก เธอถูกสัมภาษณ์บนเวทีพร้อมๆ กับนางงาม และถูกสัมภาษณ์อีกมากมายจากผู้สื่อข่าวเป็นภาษาไทยกับภาษาอังกฤษด้านล่างเวที

        ชีวิตของดาวดารนนับแต่นี้ต่อไป คงจะมีการเปลี่ยนแปลงอีกมิใช่น้อย...

 

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา