ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 15 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 16 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น

       ความตื่นตะลึงของคนด้านหน้าเวที ความปิติยินดีของชาวหมู่บ้านกระชังทองที่หน้าจอทีวี ความชื่นชมยินดีกับความสำเร็จของคนไทยทั่วประเทศ

       มุมหนึ่งด้านล่างเวที ศุภกาญจน์หย่อนกายลงนั่งหลังจากรีบเดินทางมาชื่นชมเด็กนักเรียนทุนในอุปการะ ที่ได้เป็นนางแบบเบอร์หนึ่ง

       แต่ ณ มุมมืดแห่งหนึ่ง สายตาคู่นั้น จับจ้องจอทีวีมีแววโหดเหี้ยมที่ล้ำลึก กำลังจิบเบียร์ในแก้วที่ถืออยู่ทีละน้อยๆ

       เมื่อความโลภเข้าครอบงำ

       ความปรองดองก็ไม่เกิดขึ้น

       “ตูมมมมมมม.......”

       เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาท ด้านหน้าหอประชุมในขณะที่ทุกคนเก็บภาพนางแบบอย่างเรียบร้อย เป็นเวลาที่ดาวดารินกำลังจะเดินลับสายตาเข้าด้านในเวที

       เป็นเวลาห้าทุ่มพอดิบพอดี

       “ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ”

       ท่านรัฐมนตรีกับผู้รักษาความปลอดภัยลุกขึ้นยืนโบกมือไปทางด้านหลัง

       ไม่มีใครได้ยินเสียงใคร ผู้คนแตกฮือ ดันกันออกไปทางประตูด้านหน้าหอประชุม ต่างก็เป็นห่วงรถที่จอดอยู่ เป็นห่วงบางคนที่นอนรออยู่ในรถ เป็นห่วงลูกเมียที่บ้าน เป็นห่วงหมาแมวสัตว์เลี้ยงที่รอคอยอยู่ที่บ้าน ขอให้ได้ไปสั่งลาบุคคลเหล่านั้นก่อนที่ตัวเองจะเป็นอะไรไป

       พิธีกรตกใจวิ่งหายเข้าไปด้านหลังเหลือแต่ไมโครโฟนที่ตั้งอยู่ ตำรวจด้านหน้าหอประชุมยังหมอบราบคาบกับพื้น ขณะที่ผู้คนวิ่งผ่านกันจ้าระหวั่น หน้าจอทีวีวูบไปตัดเข้ารายการอื่น

       มลวิภาวิ่งฉุดกระโปรงยาวของเธอสวนทางผู้คนเบียดเสียดเข้ามาทางประตูอย่างน่าหวาดเสียว ก้าวขึ้นเวทีเดินหายเข้าไปด้านหลัง สีหน้าบูดบึ้งเกรี้ยวกราด

       “นี่มันอะไรกันยะ ชั้นยังไม่ได้เดินแบบ มันเกิดอะไรขึ้น ใครจะรับผิดชอบ ชั้นไม่ยอมจริงๆ ด้วย”

       “ก็มาอะไรป่านนี้ล่ะ เสียงระเบิดดังออกขนาดนั้น ถ้าอยากเดินแบบตอนนี้ก็เอาสิ”

       ชมพูส่งสายตามองค้อนสังเกตตั้งหัวจรดเท้า พร้อมๆกับดาวดารินกับเพื่อนๆ ที่กำลังยืนอยู่แบบอกสั่นขวัญหาย

       “คนที่เดินแบบก่อนฉันเมื่อตะกี้คือใคร”

       “ดาวดาริน”

       เสียงดังมาจากปราชญ์เปรื่องที่หลุดปากออกมาเพราะสงสัยอะไรบางอย่าง

       ด้านล่างเวที เหลือแขกผู้ใหญ่เพียงไม่กี่คน

       ตำรวจเดินถือสมุดบันทึกเข้ามาหาท่านรัฐมนตรีที่กำลังนั่งนิ่งรอผลชันสูตรกับระเบิด

       “กระผมตรวจสอบดูแล้วพบว่าเป็นระเบิดเวลาชนิดใช้ดินระเบิด ไม่มีชิ้นอุปกรณ์โลหะที่จะทำลายให้ถึงแก่ชีวิตได้ครับท่าน”

       “มีประเด็นอะไรบ้าง”

       “สันนิษฐานไว้สองประเด็นครับ”

       “ยังไง”

       “ประเด็นแรก อาจจะป่วนนักการเมือง ประเด็นที่สองเป็นเรื่องส่วนตัวของคนใดคนหนึ่งที่อยู่ในงานนี้ กระผมจะตรวจสอบกล้องวงจรปิดอีกทีครับ”

       “เอาตัวผู้กระทำผิดมาให้ได้...”

       ตำรวจไปสอบปากคำด้านหลังเวที ผู้คนกลับกันไปจนหมด ศุภกาญจน์เดินกลับเข้าไปนั่งในรถครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

       เสียงกริ่งโทรศัพท์ของดาวดารินดังขึ้นรุ่งเช้าวันอาทิตย์

       “สวัสดีค่ะคุณลุง”

       “เป็นไงบ้างหนูดาว”

       “ปลอดภัยดีค่ะ คุณลุงไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”

       ดาวดาริน ตอบศุภกาญจน์ออกไปเหมือนกับที่บอกแม่ลดาไปเมื่อสักครู่ เพราะมีข่าวดังครึกโครมออกทีวีตอนเช้า

      “อย่าลืมดูแลตัวเองให้ดีล่ะ เออ ลุงว่าจะไปรับหนูมาฝึกงานทีบริษัทช่วงเย็น ตกลงไหม มาฝีกเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการก่อน พอหนูเรียนจบก็จะมอบหมายงานบรรณาธิการให้ลองทำดู”

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา